Vorige week was ik in het hospice. Ik kreeg van de verpleegkundige een kamernummer door. Ik kon het daar wel proberen. Een mevrouw, een prachtige mevrouw. Ik stelde me voor en vroeg of ik een portret mocht maken van haar. Van mij? Waarom zou ik dat willen en waarom zou jij dat willen? Kritisch. Bijzonder! […]
by nynke Een man, vaak helemaal alleen in het hospice, prachtige man. Ik vraag hem of ik nog een analoog portret van hem mag maken. Dichterbij deze keer. Ja, dat mag mevrouw. Ik vraag hem of hij op zijn zij kan liggen, zijn gezicht naar het licht toe. Met wat moeite draait hij zich naar […]
Vorige week Een oproep van Make a Memory. Of ik met spoed naar het ziekenhuis wil komen want een lieve kleine baby komt elk moment te overlijden. Ik kom de kamer binnen. Moeder heeft de baby vast. Verdriet. Waarom hebben ze ons het niet eerder gezegd? Waarom? Waarom? Afschuwelijk. De onmacht. Het je moeten schikken […]
Donderdag werd ik opgeroepen voor Make a Memory. Of ik naar het ziekenhuis kan komen. Dat kan. Ik kom wat vroeger dan ik heb aangegeven, dat is geen probleem. Een lief klein kindje van iets meer dan een maand oud, met een progressieve stofwisselingsziekte. Een mooi kindje, slapend in zijn bedje. Ik maak wat foto’s […]
Zaterdagnacht, 01.28, telefoon, ze heeft weeën. Ik kleed me aan en rijd naar Zeist. Zwanger van een tweeling en in bad bevallen, het liefst thuis is de wens. Daar aangekomen lijkt het rap te gaan. Om risico’s te vermijden toch naar het ziekenhuis. Ze stappen samen bij mij in de auto. Bij het ziekenhuis aangekomen […]
Gisteren bij een stel geweest van deze leeftijd. Geweldig. Ze zwemmen, fietsen, doen aan yoga, wandelen en zitten op een circuit bij de sportschool. Ze zijn zo leuk. Ik ga een voorkant proberen te verzorgen van een proefschrift over Hospicezorg. Een uitdaging. Ik heb al heel wat natuurfoto’s gemaakt en nu mensen. Zij twee. Samen, […]
…. zoals wanneer je een zakje met verf tegen de muur gooit. Een soort octopus vraag ik. Ja, zegt hij, zo. Een alleenstaande man van Marokkaanse afkomst. Ik mocht een foto van hem maken. Hij vertelde zijn hele verhaal vanaf het moment van de diagnose. Ik word nooit meer beter, zei hij. En hij vertelde […]
Een heel lief klein meisje waarop de ouders 11 jaar hadden gewacht (hun zoon is 10) en waarvan ze nu afscheid moesten nemen. Zo verdrietig. Ik mocht erheen voor Make a Memory. Zoveel liefde. Zoveel tranen. Bij de geboorte (10 weken geleden, na 24 weken) woog ze 730 gram. Nu ongeveer 1700. Toch gaat ze […]
Gisteren weer in het hospice geweest. Altijd bijzonder. Ik mocht een aantal professionals en vrijwilligers op portret vastleggen, bijzonder. Er was veel ruimte bij de mensen en dat was prettig. Ik liep ook binnen bij een vrouwelijke patiënt en vroeg haar of ik een portret mocht maken. Nee, zei ze, waarvoor? Ze zei dat ze […]
Zaterdag 11 februari Dit weekend kreeg in een reactie van een vader waarvan ik de overleden zoon had gefotografeerd voor de stichting Make a Memory. Een kort stukje uit zijn mail: We moesten heel veel beslissingen nemen in korte tijd. Het medisch personeel kwam met het idee van “make a memory”. Dat kenden we niet […]
