Entries by nynke

Iets nalaten geeft een dankbaar gevoel

Make a Memory Ook deze keer is het heerlijk weer en ik stap op de fiets. Telefonisch krijg ik door: Een kleine dame van een half jaar. Ze gaan de beademing eraf halen. Of ik foto’s wil maken. Ja, natuurlijk. De verpleegkundige neemt even de tijd om toe te lichten wat de situatie is. Een […]

Ruimte…

Een oproep van Make a Memory Een baby van 42 weken, vlak na de geboorte overleden. Ik kijk in het systeem waar ik moet zijn. Het is heerlijk weer en ik fiets naar het WKZ (Wilhelmina KinderZiekenhuis). Daar aangekomen heb ik net ‘pech’ dat de begrafenisondernemer er is. Ik moet even wachten. Prima. Ik neem […]

Drie keer terug

Laatst ben ik voor het eerst in mijn leven een fotorolletje verloren. Een fotorolletje met foto’s van een meneer uit het hospice. Ben wel drie keer de route heen en weer gefietst. Niet meer kunnen vinden. Buikpijn en een vervelend, schuldig gevoel. Uit mijn tas gerold?!? Geen idee. Wist ik maar waar, wanneer en hoe! […]

Nee, geen foto’s

Vorige week was ik in het hospice. Ik kreeg van de verpleegkundige een kamernummer door. Ik kon het daar wel proberen. Een mevrouw, een prachtige mevrouw. Ik stelde me voor en vroeg of ik een portret mocht maken van haar. Van mij? Waarom zou ik dat willen en waarom zou jij dat willen? Kritisch. Bijzonder! […]

Ik heb geen seintje gekregen…

by nynke Een man, vaak helemaal alleen in het hospice, prachtige man. Ik vraag hem of ik nog een analoog portret van hem mag maken. Dichterbij deze keer. Ja, dat mag mevrouw. Ik vraag hem of hij op zijn zij kan liggen, zijn gezicht naar het licht toe. Met wat moeite draait hij zich naar […]

Waarom? Waarom?

Vorige week Een oproep van Make a Memory. Of ik met spoed naar het ziekenhuis wil komen want een lieve kleine baby komt elk moment te overlijden. Ik kom de kamer binnen. Moeder heeft de baby vast. Verdriet. Waarom hebben ze ons het niet eerder gezegd? Waarom? Waarom? Afschuwelijk. De onmacht. Het je moeten schikken […]

Afscheid nemen met foto’s

Donderdag werd ik opgeroepen voor Make a Memory. Of ik naar het ziekenhuis kan komen. Dat kan. Ik kom wat vroeger dan ik heb aangegeven, dat is geen probleem. Een lief klein kindje van iets meer dan een maand oud, met een progressieve stofwisselingsziekte. Een mooi kindje, slapend in zijn bedje. Ik maak wat foto’s […]

Twee prinsessen

Zaterdagnacht, 01.28, telefoon, ze heeft weeën. Ik kleed me aan en rijd naar Zeist. Zwanger van een tweeling en in bad bevallen, het liefst thuis is de wens. Daar aangekomen lijkt het rap te gaan. Om risico’s te vermijden toch naar het ziekenhuis. Ze stappen samen bij mij in de auto. Bij het ziekenhuis aangekomen […]

87 en 85 jaar…. en bijna 65 jaar getrouwd

Gisteren bij een stel geweest van deze leeftijd. Geweldig. Ze zwemmen, fietsen, doen aan yoga, wandelen en zitten op een circuit bij de sportschool. Ze zijn zo leuk. Ik ga een voorkant proberen te verzorgen van een proefschrift over Hospicezorg. Een uitdaging. Ik heb al heel wat natuurfoto’s gemaakt en nu mensen. Zij twee. Samen, […]

De longkanker zit in mijn lijf ……..

…. zoals wanneer je een zakje met verf tegen de muur gooit. Een soort octopus vraag ik. Ja, zegt hij, zo. Een alleenstaande man van Marokkaanse afkomst. Ik mocht een foto van hem maken. Hij vertelde zijn hele verhaal vanaf het moment van de diagnose. Ik word nooit meer beter, zei hij. En hij vertelde […]